jæja... ætli ég verði ekki að blogga aðeins um suður ferðina mína og tannúrtökuna...
Lagði af stað héðan frá Ak með vél kl 09.40 og tók taxa beint upp á tannlæknastofu. Var búin að vera mjög sveiflukennd hvað varðar kvíða fyrir þessu. En þeir sem þekkja mig vita flestir af því hvernig fyrri skiptin 2 hérna á Akureyri voru... vægast sagt hræðilegt!
3 tíma aðgerðir... ég dettandi úr kjálkalið aftur og aftur, hrædd með því að ég gæti fengið taugaskemmdir, tímbundnar eða varanlegar í hægri kjálkanum svo ég yrði eins og Stalone.. ( jejj). Dagarnir eftir aðgerðinar voru líka terror... ég sárkvalin,mikil blæðing, líðandi yfir mig og fleira.
En þarna var ég komin inn a stofuna, glöð að vera hjá sérfræðing sem var titlaður sem munn og kjálka skurðlæknir og ég bara fullt traust til hans
Tvær indælar stelpur voru hjá mér fyrst og spurðu hvort ég væri eitthvað kvíðin... ég gat ekki svarað.. vissi eiginlega ekki afhverju en hrissti svo bara hausinn eftir smá.
Inn kom svo doktorinn, ungur ,hress, og traustvekjandi í alla staði.
Hann hófst handa við að deyfa mig... 4 vondar sprautur... en ekkert svo vondar samt..
Svo sagðist hann skreppa aðeins meðan deyfingin færi að virka og.......
óboj óboj....
Ég fékk eitthvað kast! Tel mig nú vera frekar andlega og líkamlega sterka svo ég skyldi ekkert í því að tárin flæddu niður og ég tók að skjálfa eins og hrísla....
Sama hvað ég reyndi þá bara hætti ég ekki. Yndælu stelpunar ( sérstaklega ein) voru hjá mér og gerðu sitt allra besta til að róa mig niður og þurrka tárin., gáfu mér vatn að drekka... sem hrisstist bara mest upp úr , svo mikill var skjálftinn..
Önnur lét mig halda um magan og anda ofan í maga aftur og aftur og svo það sem ég tel að hafi hjálpað mikið til... það var að setja FRIENDS á svo ég gat horft á það á meðan ég róaðist niður og hlustað á það á meðan á aðgerðinni stóð...
Læknirinn kom inn og var hinn rólegasti yfir þessum panikkaða sjúkling og settist og ræddi við mig um fyrri aðgerðir og hughreysti mig með því að núna væri ég hér hjá honum, sérfræðing í þessu fagi og þetta myndi örugglega ganga vel.
Ég náði að róa mig niður og aðgerðin hófst...
Ég skal sko ekki segja að þetta hafi verið gott... en ef ég man rétt þá tók þetta bara svona hálftíma.. Hann þurfti að taka heilmikið á þessu því ég er með aukarót og króka neðst á rótunum sem festa þá enn meira ( frábært) Einn krókur varð eftir fastur í bein og fær hann bara að vera þarna.
Efri tönnin var smá óþæg en samt ekkert ofsalega og tók örugglega bara 5-7 mín að ná henni. Ég trúði varla þegar ég heyrði að þetta væri búið...
Læknirinn saumaði og þurfti svo að rjúka því hann var of seinn upp á sjúkrahús í aðgerð þar. En spjallaði samt aðeins við mig áður en hann fór. Ávísaði mér á slatta að lyfjum , bara svona just in case... ætlaði örugglega að fyrirbyggja að einhver vankvæði kæmu eftir á.
Svo tók við dekur stund... já ég er ekki að ljúga... heitur bakstur á axlirnar, kaldur bakstur á kinnina, vatn, steratöflur fyrir bólgunni og spjall við stelpurnar.
Ég stóð á fætur og mér leið ekkert illa... trúði þessu varla! Fór fram og indæla konan í afgreiðslunni afgreiddi mig og benti mér samt á að hafa kæli pokan á kinninni eins mikið og ég gæti til að byrja með. Þetta var ekki ódýrt... en er eitthvað ódýrt í dag?
Helga frænka mín, náði í mig og við fórum í apótek að kaupa lyfin sem ég átti að fá og svo fórum við heim til hennar á Seltjarnarnes .... ég var farin að finna mikið til... Helga var með uppábúið rúm fyrir mig og ég lagðist útaf og sofnaði

svaf meira og minna til 16.00.
Fluginu heim var seinkaði til 17.55. ég fékk mér að borða og lagði mig smá aftur.
Fórum frekar seint út á völl... svo seint að um leið og ég var búin að tékka mig inn þá var kallað út í vél. fékk sæti A1 svo ljúft að vera fremst.
Kom heim og lág fyrir allt kvöldið til að leyfa þessu að gróa sem best...
En ég er að tala um það... að það sést varla bólga... ég finn varla fyrir ( bara smá).
Er alsæl...
Alsæl með að þetta sé búið...
Alsæl með alla þarna á stofunni og mun skrifa þeim þakkarbréf...
Alsæl með að nú er engin jaxl eftir...
Alsæl með að það er komið kvöld og planið er horfa á tv og video og kúra með stóra stráknum mínum... kem litla í bólið núna
Jæja vonandi nennti eh að lesa þetta
Set inn á myndasíðuna... fyrir og eftir aðgerð... sést ekki mikill munur
kveð í bili
Ólöf